Abstract:
Bu çalışma Türkiye’deki parasal aktarım mekanizmasında para’nın rolünü incelemektedir. Çalışmamız Carpenter ve Demiralp (2007)’in yapmış olduğu araştırmayı bütünleyici niteliktedir. Carpenter ve Demiralp (2007) gelişmiş finansal piyasalarda banka kredilerinin zorunlu karşılığa tabi olmayan “kontrollü pasifler” (“managed liabilities”) ile finanse edildiğini ileri sürmektedirler. Bu şartlar altında banka borç verme kanalı (“bank lending channel”) ve basit parasal çarpan modeli işlevlerini yitirirler. Carpenter ve Demiralp (2007)’in analizindeki temel dayanak bankaların fon sağlama konusunda mevduat dışı kaynaklara sahip olmalarıdır. Böyle bir alternatif olmadığı zaman ise banka borç verme kanalının varsayımları tekrar işler hale gelir. Dolayısı ile finansal yapıları az gelişmiş olan ülkelerde bu kanalın işlevsel olmasını bekleriz. Bu çalışmada bankalar borç verme kanalı ve basit parasal çarpan modelinin az gelişmiş bir piyasa örneği olan Türkiye için işleyip işlemediğini ampirik olarak inceledik. Abstract: Analiz sonuçlarımız Carpenter ve Demiralp’te öngörüldüğü şekilde parasal çarpan ve borç verme kanalının Türkiye’de işlemekte olduğunu teyid etmektedir.