Racjonowanie kredytu w ujęciu neokeynesizmu i postkeynesizmu

Izabela Bludnik

Ekonomista, 2014, issue 1, 27-43

Abstract: Zarówno neokeynesizm jak i postkeynesizm od wielu lat starają się zgłębić problem racjonowania kredytu, który oznacza, że rynek nie zaspokaja w pełni zgłaszanego przez prywatne podmioty popytu na pieniądz. Każde z podejść oferuje oryginalny wkład w analizę zachowań na rynkach finansowych, ale jednocześnie dokonania te oparte są na diametralnie odmiennych podstawach analitycznych. Wizja neokeynesowska wykazuje bardzo silne wpływy neoklasyczne, które są nie do pogodzenia z heterodoksyjnymi korzeniami postkeynesizmu. Z tego względu wykluczona jest możliwość prostej, mechanicznej integracji obu teorii, a nawet uznania ich za komplementarne. Przeprowadzone w artykule porównanie daje podstawę do stwierdzenia, że analiza postkeynesowska wykazuje większy stopień realizmu, a przez to większą moc eksplanacyjną w badaniach nad funkcjonowaniem rynku kredytowego i możliwością pojawiania się zjawiska racjonowania kredytu od teorii neokeynesowskiej. Wydaje się zatem, że w obliczu niesłabnącego zainteresowania problemem racjonowania kredytu postkeynesizm oferuje bardziej obiecujący kierunek dalszych badań niż teoria neokeynesowska. (abstrakt oryginalny)

Date: 2014
References: Add references at CitEc
Citations:

Downloads: (external link)
https://ekonomista.pte.pl/pdf-155669-82498 Full text (application/pdf)

Related works:
This item may be available elsewhere in EconPapers: Search for items with the same title.

Export reference: BibTeX RIS (EndNote, ProCite, RefMan) HTML/Text

Persistent link: https://EconPapers.repec.org/RePEc:aoq:ekonom:y:2014:i:1:p:27-43

Access Statistics for this article

More articles in Ekonomista from Polskie Towarzystwo Ekonomiczne Contact information at EDIRC.
Bibliographic data for series maintained by Tomasz Kwarcinski ().