Ordoliberalne koncepcje naprawy kapitalizmu po Wielkim Kryzysie lat 1929-1933

Dorota Janiszewska

Ekonomista, 2012, issue 6, 765-791

Abstract: Za najbardziej rozpowszechnioną odpowiedź na Wielki Kryzys lat 1929-1933 uznaje się idee Johna M. Keynesa i politykę New Deal wprowadzoną w Stanach Zjednoczonych przez prezydenta Franklina D. Roosevelta. Odpowiedzią intelektualną w Niemczech stał się nurt ordoliberalizmu, który szukał alternatywnej "trzeciej drogi" między kapitalizmem w wydaniu leseferystycznym a kolektywną gospodarką centralnie sterowaną. Niniejszy artykuł omawia główne ordoliberalne programy polityki gospodarczej i społecznej, przedstawione przez głównych przedstawicieli tego nurtu: Waltera Euckena, Wilhelma Röpkego i Alexandra Rüstowa. Prezentacja tych koncepcji jest poprzedzona opisem, jak ordoliberałowie postrzegali kryzys gospodarczy i społeczny ówczesnej epoki. Artykuł składa się, poza wstępem i zakończeniem, z 8 części, poświęconych kolejno następującym zagadnieniom: a) kryzys leseferyzmu, b) geneza ordoliberalizmu, c) diagnoza kryzysu społecznego, d) sanacja kapitalizmu, e) obrona rynku, f) sprawne państwo, g) programy polityki gospodarczej, h) kwestia społeczna. Na końcu podano główne wnioski. (abstrakt oryginalny)

Date: 2012
References: Add references at CitEc
Citations:

Downloads: (external link)
https://ekonomista.pte.pl/pdf-155781-82609 Full text (application/pdf)

Related works:
This item may be available elsewhere in EconPapers: Search for items with the same title.

Export reference: BibTeX RIS (EndNote, ProCite, RefMan) HTML/Text

Persistent link: https://EconPapers.repec.org/RePEc:aoq:ekonom:y:2012:i:6:p:765-791

Access Statistics for this article

More articles in Ekonomista from Polskie Towarzystwo Ekonomiczne Contact information at EDIRC.
Bibliographic data for series maintained by Tomasz Kwarcinski ().