Metody quasi-eksperymentalne i ich zastosowanie w badaniu wpływu historii na współczesność

Piotr Wójcik

Ekonomista, 2018, issue 2, 156-184

Abstract: Celem artykułu jest omówienie sposobów empirycznego weryfikowania wpływu odległej historii na współczesne zróżnicowanie wskaźników społeczno-gospodarczych w różnych regionach i krajach. Metodologia jest w tym przypadku podobna do wykorzystywanej w badaniach ewaluacyjnych, nazywanych też quasi-eksperymentalnymi albo naturalnymi eksperymentami. Polegają one na porównaniu pod względem wybranej miary efektywności grupy jednostek objętych analizowanym programem czy interwencją z odpowiednio dobraną grupą kontrolną. Jedynym czynnikiem, który różnicuje obie grupy, jest udział (lub brak udziału) w ocenianym programie. Czynnikiem, który różnicuje dwie porównywane grupy, może być też położenie po jednej lub drugiej stronie historycznej granicy. W artykule omówiono różne metody quasi-eksperymentalne, w tym łączenie badanych jednostek w pary, wykorzystanie zmiennych instrumentalnych oraz nieciągłą regresję. Autor ocenia zalety i wady tych metod. Druga część artykułu zawiera przegląd badań empirycznych wykorzystujących omówione metody do badania wpływu historii na współczesne gospodarki. (abstrakt oryginalny)

Date: 2018
References: Add references at CitEc
Citations:

Downloads: (external link)
https://ekonomista.pte.pl/pdf-155524-82342 Full text (application/pdf)

Related works:
This item may be available elsewhere in EconPapers: Search for items with the same title.

Export reference: BibTeX RIS (EndNote, ProCite, RefMan) HTML/Text

Persistent link: https://EconPapers.repec.org/RePEc:aoq:ekonom:y:2018:i:2:p:156-184

Access Statistics for this article

More articles in Ekonomista from Polskie Towarzystwo Ekonomiczne Contact information at EDIRC.
Bibliographic data for series maintained by Tomasz Kwarcinski ().